banner overig

 

 

Deze week was ik te gast bij een expertsessie van Bouwend Nederland, getiteld ‘Bouwen aan een groene economie'. Interessant! Alhoewel we met een relatief kleine groep waren, was een breed scala aan partijen aanwezig. Zo werden de inleidingen verzorgd vanuit zowel de Gasunie, als Greenpeace en kwamen ook een provincie en een bouwer aan het woord.

Dat lokte interessante discussies uit, met een publiek dat nog veel gevarieerder was dan de sprekers. Tijdens de bijeenkomst golden de zogenoemde ‘Chatham House rules’, inhoudend dat deelnemers aan de discussie niet in het openbaar geciteerd mogen worden, dus daar zal ik mij ook niet aan wagen. Wel pik ik een aantal inhoudelijke aspecten er graag even uit.

2017 02 De vrager zonder vraag

Energietransitie is een menselijke opgave

Alhoewel men onder een ‘groene economie’ velerlei thema’s kan scharen, vormde energie het grootste thema van de avond. Als we ‘Parijs’ willen waarmaken, dan moet er op dat gebied een boel gebeuren. Alhoewel daarvoor nog een heleboel techniek (door)ontwikkeld moet worden, hoor je vrijwel iedereen zeggen dat techniek hiervoor niet de bottleneck zal zijn. Wat dan wel? Nou, zoals wij vaker zeggen: duurzaamheid is mensenwerk.

Er ligt een enorme menselijke opgave. Het verduurzamen van de gebouwde omgeving gaat nu nog veel te langzaam. Dat komt onder andere omdat veel gebouweigenaren, in allerlei sectoren, nog niet in actie komen om hun gebouwen onder handen te nemen. Een voorbeeldje: volgens het Activiteitenbesluit van de Wet Milieubeheer moeten gebouweigenaren alle energiebesparende maatregelen nemen die binnen 5 jaar worden terugverdiend. Dit geldt als het jaarlijks elektriciteitsverbruik van het gebouw hoger is dan 50 000 kWh of als het jaarlijks gasverbruik hoger is dan 25 000 m3 ae (aardgas equivalenten).

De vraag wordt (nog) niet gesteld

Deze wet wordt echter niet gehandhaafd en in veel gevallen is men zich niet eens bewust van het bestaan van de wet. Daarmee ligt er een grote (ver)bouwopgave, maar wordt de vraag om deze opgave op te pakken, niet gesteld. Dat merken we ook bij scholen. In Nederland staan ongeveer 9.000 schoolgebouwen. Hierin krijgen ruim 2,4 miljoen leerlingen les en werken bijna 200.000 onderwijsprofessionals. In veel van deze gebouwen laten het binnenklimaat en de energetische kwaliteit te wensen over. Dit leidt tot mindere prestaties van leerlingen en leerkrachten én een hoger ziekteverzuim. Ook brengen deze zaken onnodig hoge exploitatielasten met zich mee. Toch worden deze gebouwen maar mondjesmaat aangepakt, omdat de vragers nog geen vraag hebben geformuleerd.

Educatie en gedrag als startpunt voor verduurzaming

Daarin willen wij verandering brengen. Soms komt de wil om te verduurzamen voort uit een focus op gebouw en beheer, maar bij de scholen waar wij vooral komen, vormen educatie en gedrag (veelal in het kader van Eco-Schools) vaak het startpunt. Juist met die scholen gaan we aan de slag om óók het gebouw aandacht te geven. Door educatie, gedrag, gebouw en beheer dichter bij elkaar te brengen, werken we aan integrale, structurele verduurzaming van scholen. 

Een eerste groep scholen waarmee we deze uitdaging zullen aangaan, zijn zes middelbare scholen in Zeist. Daarbij zal bovendien worden samengewerkt met verschillende partijen uit Zeist (scholen, gemeente, adviesbureaus, wetenschappers, financierders en andere bedrijven), die zich zullen verenigen in een “Zeisterkring”. Op die manier kunnen we de duurzame besparingskansen optimaal benutten en worden de scholen verder ondersteund in hun duurzame ambities. Het koppelen van 1) het Eco-Schoolsprogramma 2) het verduurzamen van het gebouw en het beheer en 3) het organiseren van een duurzaam netwerk is nog niet eerder gedaan in de huidige omvang. Een mooie uitdaging; ik kijk ernaar uit om met dit project te starten!

 

 

Meer weten?

AnnaNeem contact met mij op.

Anna Vanderveen
(030) 635 89 21
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.