Dilemma betekent letterlijk di-(twee) lemmata (veronderstellingen/vermoeden). Standpunten kunnen daarom naast elkaar bestaan en allebei een kern van waarheid bevatten. Dat maakt het extra lastig om tot een goede keuze te komen want, wat is dan goed?

Dat zie ik ook vaak terug in mijn werk als adviseur ben ik gewend om goed te luisteren, goed te analyseren en dan een advies uit te brengen. Maar soms is mijn waarheid misschien niet de waarheid van anderen, waardoor het advies niet altijd zo werkt als je bedacht had.

Een mooi voorbeeld hiervan kwam begin oktober naar voren. Toen was ik aanwezig bij de conferentie van de Europese organisaties voor Kinderboerderijen (EFCF) in Den Helder. Directeur van het bezoekerscentrum de Helderse vallei, Katelijne van Spronsen, hield daar een inspirerend verhaal over dilemma’s. Zij legde ons de volgende dilemma’s voor: ‘moet je alle meeuwen en duiven bij de wildopvang redden, als die dieren een plaag zijn in de stad?’; ‘Wil je dieren fokken op een kinderboerderij en wat doe je dan met de dieren als ze ouder worden?’ En  ‘Moet je alle egels opvangen terwijl in de natuur 75% in het eerste jaar doodgaat?’ Vanuit een empathisch gevoel wil je de egels redden en omdat de egels het lastig hebben is daar veel voor te zeggen. Maar je kan ook aanhouden dat het natuurlijk is dat egels doodgaan in de natuur en ze dus niet allemaal overleven. Moeten wij dat bepalen? Is het onze taak?

Het mooie was wat er gebeurde. De deelnemers aan de conferentie gingen met elkaar in gesprek. In een open dialoog wisselden zij gedachten uit, zonder dat zij elkaar probeerden te overtuigen van hun gelijk en je zag dat bij iedereen zich een bredere kijk op de dilemma’s ontwikkelde.

Ik vind het van kracht getuigen om je eigen onzekerheden en zwakheden als organisatie of persoon te laten zien. En dus laten zien dat je zelf aan je standpunt durft te twijfelen. En misschien gaat het niet eens zo zeer over de twijfel aan je eigen standpunt, maar om de twijfel of je jouw standpunt wel hebt afgewogen tegen andere standpunten die er waarschijnlijk ook toe doen. Er zijn immers meerdere perspectieven, belangen en overtuigingen hoe je naar een vraagstuk kunt kijken.

Ik zie dat we wegens gebrek aan dialoog en het openstaan voor andere meningen we veel te veel elkaar proberen te overtuigen van ons gelijk. Discussies worden gebruikt om te winnen, in plaats van om onze meningen aan te scherpen dan wel te nuanceren. Op basis van informatie die past op het schermpje van onze mobiele telefoon wordt onze waarheid bepaald en de politiek wordt beheerst door incidenten in de samenleving en Kamervragen daarover. De ruimte voor gesprek, twijfel en omgaan met dilemma’s wordt steeds minder. Over zelfgekozen levenseinde, over belasting op box 3, over de instandhouding van de verzorgingsstaat of over de vijfdaagse werkweek bestaan nu eenmaal verschillende meningen, laten we dat van elkaar accepteren en nieuwsgierig zijn naar de mening van de ander.

Als ik dan terugkijk op de internationale conferentie van de organisaties van kinderboerderijen en hoe goed het daar werkte om aanwezigen dilemma’s voor te leggen, dan trek ik daaruit voor mijzelf lessen. Bij mij opende het in elk geval de ogen dat gelijk krijgen misschien minder belangrijk is dan elkaar goed verstaan en samen verder komen.

 

Meer weten?

Neem contact met ons op en vraag naar de mogelijkheden.

HakHak van Nispen tot Pannerden

 (030) 635 89 11
 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.